Letâifü'l-işârât I-II

Letâifü’l-işârât Şeyh Bedreddin’in fıkha dair kaleme aldığı ilk eserdir. Ferâiz (miras hukuku) hariç fıkhın bütün konularını ihtiva eder. Hanefî imamların görüşlerinin yanında diğer mezheplerin görüşlerini de zikretmiş olması bakımından karşılaştırmalı bir fıkıh metnidir. Şeyh Bedreddin, konuların tertibi ve görüş sahiplerine harfler ve rumuzlarla işaret etmesi bakımından İbnü’s-Sââtî’nin (ö. 694/1295) Mecmau’l-Bahreyn adlı eserini esas almışsa da Ahmed b. Hanbel’in görüşüne de yer vermesi, görüşlerin gerekçelerine yer yer işaret etmesi ve ele aldığı meselelerin hacmi bakımından bu eseriyle İbnü’s-Sââtî’yi aşmıştır.

Eserin günümüze ulaşan yazma nüshaları muhakkik tarafından incelenmiş, nitelikli olanlar tespit edilerek tahkik sürecinde bu nüshalara itimat edilmiştir. İSAM Tahkikli Neşir Esasları (İTNES) esas alınarak ortaya konan bu çalışma ayrıca yazarın hayatı ve eserleriyle birlikte Letâif’in muhtevasını, kaynaklarını, yöntemini, Hanefî fakihlerce yazılmış diğer metinlerle karşılaştırmasını, nüshalarını ve tahkikte takip edilen yöntemi ele alan bir inceleme metnini de içermektedir.

İSAM’ın İkinci Klasik Dönem Projesi kapsamında yayımlanan bu önemli çalışmayla, Osmanlı Devleti’nin önemli fakihlerinden biri olan Şeyh Bedreddin’in çeşitli nedenlerle hak ettiği ilgiye mazhar olamamış üstün nitelikli bu eseri tanıtılmış olacak, Şeyh Bedreddin’in Câmiu’l-Fusûleyn eserinin ötesinde fıkha katkısının olduğu anlaşılacaktır.