el-Lümʻa fi'l-hudûs ve'l-kıdem ve'l-kazâ ve'l-kader ve tahkīki't-teklîf

XVIII. yüzyılda İstanbul’da yaşayan ve çok yönlü bir ilmî kişiliğe sahip olan Halebî el-Lüm‘a adlı eserinde kelam ilminin zor konularından olan hudûs; kaza ve kader; teklifin geçerliliği ve hakikatini kapsamlı ve sistematik bir şekilde ele almıştır. Felsefe, kelam ve tasavvuf ilimlerinin unsurlarını dikkate alarak oluşturduğu usulle farklı ekollerin ilgili konular hakkındaki görüşlerini bir araya getirip değerlendirmeye tâbi tutmuş, onların zayıf bulduğu yönlerini eleştirmekle kalmayıp kendi görüşünü de ortaya koymuştur.

Eser daha önce M. Zâhid el-Kevserî (ö. 1371/1952) tarafından neşredilmiştir (1939). Eserin bu neşrinde, öncekinden farklı olarak tahkikte müellif nüshası kullanılmış, müellifin ve bazı talebelerinin nüsha kenarı notları eklenmiştir. Bütün bunların yanında Kevserî’nin neşri de ayrı bir nüsha olarak değerlendirilip, neşrin farklarına ve Kevserî’nin esere düştüğü notlara dipnotlarda yer verilmiştir. Oluşturulan zengin taksim sistemi ve notlarla birlikte 12 şema ve tablo ile metnin daha iyi anlaşılabilir hale getirilmesine gayret edilmiş, başına müellif ve eseriyle ilgili geniş bir inceleme yazısı, sonuna da eserden istifadeyi kolaylaştıran çok yönlü dizinler eklenmiştir.